മാധവിക്കുട്ടി - മഞ്ഞുകാലം
അതിനു പുതുമഴയുടെ മണമായിരുന്നു,
ഇളംകൂമ്പുകളുടെ മണമായിരുന്നു,,
അതിന്റെ ഊഷ്മളത,
വേരുകൾക്കു പരതുന്ന മണ്ണിന്റേതുമായിരുന്നു...,
എന്റെ ആത്മാവും, ഞാനോർത്തു,
, എവിടെയ്ക്കോ വേരുകൾ നീട്ടുന്നുണ്ടാവും,
, അവന്റെയുടലിനെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്തു,
, ലജ്ജയേതുമില്ലാതെ...,
വെളുത്ത ജനാലച്ചില്ലുകളിൽ,
തണുത്ത കാറ്റുകൾ അടക്കിച്ചിരിക്കുന്ന,
മഞ്ഞുകാലരാത്രികളിൽ.,
(1965)
ഇളംകൂമ്പുകളുടെ മണമായിരുന്നു,,
അതിന്റെ ഊഷ്മളത,
വേരുകൾക്കു പരതുന്ന മണ്ണിന്റേതുമായിരുന്നു...,
എന്റെ ആത്മാവും, ഞാനോർത്തു,
, എവിടെയ്ക്കോ വേരുകൾ നീട്ടുന്നുണ്ടാവും,
, അവന്റെയുടലിനെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്തു,
, ലജ്ജയേതുമില്ലാതെ...,
വെളുത്ത ജനാലച്ചില്ലുകളിൽ,
തണുത്ത കാറ്റുകൾ അടക്കിച്ചിരിക്കുന്ന,
മഞ്ഞുകാലരാത്രികളിൽ.,
(1965)
No comments:
Post a Comment